اگر خوبان عالم جمع باشند / یقینا نزد من ، تو بهترینی
اگر از خوبترها حلقه سازند / تو در آن حلقه ، میدانم نگینی . . .

عشق و بهانه از تو ، ناز و نوازش از من  / قهر و گلایه از تو ، آشتی و سازش از من
یه قلب ساده از تو ، عشق و علاقه از من / فقط ، فقط تو گل باش ، ریشه و ساقه از من

شکسته این جماعت بال ما را ، پریشان کرده ماه و سال ما را / تو هم ای بی وفا از ما بریدی ، نمی پرسی دگر احوال مارا

ز چشمت چشم آن دارم که از چشمم نیندازد / به چشمانت که چشمانم به چشمان تو می نازد
ز چشمانت زکاتی ده نگاهی کن به چشمانم .. که چشم من بجز چشمت به هرچشمی نمی نازد

ای دوست ما همانیم که با یاد تو مستیم هنوز ، از دوری تو جام به دستیم هنوز
در خلوت خود بیاد ما باش که ما ، در خلوت خود یاد تو هستیم هنوز

تو را ای گل کماکان دوست دارم / به قدر ابر و باران دوست دارم
کجا باشی کجا باشم مهم نیست / تو را تا زنده هستم دوست دارم

بس که در تدبیر فردا مانده ایم ، با همیم اما چه تنها مانده ایم
در کلاس جمع و تفریق زمان ، عاشق جمعیم و منها مانده ایم

ناز کمتر کن که من اهل تمنا نیستم  /  زنده با عشقم اسیر سوز و سودا نیستم.

عهد کن یارم بمانی تا قیامت ، ای رها / اولین و آخرین عشقم بمانی ، با وفا
کلبه ای با هم بسازیم با ستونی استوار / گر کنارم تو نباشی بیقرارم ، بیقرار

بلبلان از بوی گل مستند و ما از روی دوست / دیگران از ساغرو ساقی و ما از یاد دوست

هم رنگ تمام آرزوهای منی / غارتگرجان ومال و دنیای منی
بی تونفس کشیدنم ممکن نیست / ساده بگویم که همه دنیای منی . . .